Na 'if', 'if only' en 'wish' gebruik je de past perfect als je wilt verwijzen naar gebeurtenissen die nooit hebben plaatsgevonden.
Zie ook de pagina verleden tijd.

Voor zelfstandige naamwoorden die je wel kunt tellen, gebruik je 'many'. Je gebruikt 'much' alleen voor niet-telbare zelfstandige naamwoorden, zoals 'sugar'.
Zie ook de pagina many, much, little, few.

Je schrijft 'disappointment' in plaats van 'disapointment'.
(Was het teleurstelling die hen had aangespoord om vroeg op te staan en in de rij te gaan staan?)
Zie ook de pagina accessible.

Je spreekt 'albeit' uit alsof er staat: all be it.
Het is afkomstig van een oude uitdrukking 'although it be that' (ook al is het).
We are moving forward, albeit very slowly.

albeit = zij het, hoewel, ofschoon
alert = alert
ajar = op een kier
altogether = geheel
Zie ook de pagina Links.